Isn’t time the strangest of all dimensions? You cannot feel it, not see it, not hear it, not taste it and not smell it. It can be slowed down and sped up but not stopped. It doesn’t exist everywhere in the universe and nobody knows if that’s always been the case. The term always illustrates how we are bound to describe the absence of time with… time.

The perfect moment vanishes the instant you wish it would never end because that wish already anticipates the future. Time is its own nemesis.

The feeling of being in love lasts thirty-six months on average at an outside estimate. Some people may however experience it for up to seven years before the brain stops that distinct biochemical process. Most marriages nowadays don’t last that long.

Maybe we shouldn’t give time that much credit in our everyday lives for things that went well or wrong. It’s far from perfect and hardly the constant we hold it to be.

This life is the only one I’ll ever get and today’s the sole chance I have.

I love you – and even if you walk away, I want you to know.

E puer Sprëch aus menger Summervakanz déi mech all un cool Momenter aus de leschte Méint erenneren.

“Schmiddi, wie heißt die Blonde unter dir?”
“Tom klamm rem aus dem Bett, mir kommen lo nach laanscht ee saufen.”
“Jo dir zwee Verléiwter, huelt iech mol an den Arm fir eng Foto.”
“Wéini bestueds de dech endlech, dass ech Suen kréien?”
“Mir mussen eis eng Kéier gesinn wann ech normal sin. Ech si net emmer sou verréckt.”
“Danz emol mam Papagei.”
“Ech hun déi Folg iwwert d’Fernsehgebühren mat sou engem Genoss gelauschtert…”
“Wou hues du deng Wichsdicher?”
“Hoam se Koks?”
“Your work isn’t depressing. It’s really good and I won’t hear any different.”
“Haalt op mat Flirten dir zwee.”
“Tattoowéierter sin all Schwéierkrimineller.”
“Ech kucke grad a wéi eng Richtung ech well setzen. Do am Eck sinn léiw Meedecher…”
“Ech gi mol kucken op ee Kuch matbruecht huet.”
“Je suis la perfection incarnée.”
“Darf ich dich behalten?”
“Ech hu réischt zwou Taasse gebrach!”
“Wanns de der de Baart raséiers ginn ech mat der an d’Bett.”
“Ech sinn ee feine Mënsch.”
“All Kéiers wann een op däi Blog geet steet eng aner Sprooch do.”
“Merci fir alles.”
“Wanns du eng Kéier e Buch veröffentlechs kafen ech der dräi: eent fir den C., eent fir mech, an eent fir ze verschenken.”
“Op Neuseeland!”
“I don’t know how to pronounce this… Oulduuruuuur?!”
“Ech ka lo hei net katzen soss mengt der all dat wier vum Alkohol.”
“Du krus wuel scho laang kee Béier méi iwwer de Kapp.”
“Pff. Géi bei däi Stuppes.”
“Mir sinn zwar grad déi mega Punken.”
“Wanns du net geschwenn roueg bass bléis du meng Box drëschen!”
“Seventh and last place: Pinnie the Woohs! Come get your shots!”
“Wéi krank muss ee sinn fir bei desem Wierder mat enger Glace duerch d’Staat ze lafen…”
“Ech brauch Schokla! Gi mer an de Quick oder McDonald’s?”
“Wanns de Englesch studéiers, muss de mindestens eng Kéier a Kanada kommen!”
“Thierry, kenns de der net heiansdo schrecklech normal fir mat eis zwee?”
“Mir si légers haut den Owend, du kanns d’Box oploossen.”
“Nach ee Glas dann danzen ech um Dësch.”
“An lo bass du einfach bis Chrëschtdag net méi do. Komësch…”

if I told you I love you?

Dedicated to all the great people with whom I spent these fantastic past summer months. (The video takes about three to five minutes to load).

EDIT: Apparently Firefox doesn’t know how to handle a simple embed object. So here‘s the direct link to the video.

Wie geil ist das denn?

Firun e puer Wochen sot de bloGeescht nom Pubquiz / Bloggertreffen folgendes:

Hehe, dem Thierry säi Blëtz ass sou staark, dass een um Original wahrscheinlech nach d’Autonummer op där aner Stroossesäit erkennt.

Ech sinn grad dobäi meng Fotoen vun desem Summer mol e bessen ze sortéiren, a wat gesinn ech do? D’Plack vum Auto op der anerer Säit. Schéi lieserlech a gestache schaarf. Wahnsinn.

Folgenden Ausschnett aus dem Crumble vu gëschter kann ech iech einfach net firenthaalen. An jo, dat stoung tatsächlech alles am Quotidien (zu hierer Verteidegung muss ee soen, dass awer och eppes iwwer de Jean Asselborn dra stoung, ganz kleng gedréckt ennen op enger Säit). Woubäi dat alles natirlech nach emmer besser ass wéi dem Wort seng “den-Här-Schmidt-geet-an-d’Pensioun” an “d’Boma-Léini-kritt-der-80″ an “d’Famill-Müller-vu-Hannerklengsteebrécken-huet-sech-eremgesin”. :)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Haut nemmen mat Musék aus Skandinavien! An dat am breeden Sënn: Dänemark, Finnland, Schweden, Norwegen, Färöer Inselen… Vläit souguer Island, wann d’Zäit duergeet nach ee Land eranzequetschen. Natirlech ginn et net déi offensichtlech Mainstream Trends à la The Hellacopters (och wann ech muss gestoen an Versuchung gewiecht ze sinn déi an d’Playlist ze setzen), mee bal ausschließlech nemmen Geheimtippen!
Natirlech och vum Recht erem gefëllt mat Inhalt bis uewen hinner.

Lauschtert eran vun 16 bis 17 op de Frequenzen 103,3 an 105,2 MHz, oder per Livestream (souguer 128k) op Ara.lu.

Dat ass iwwregens déi leschten Émissioun mat mir bis d’Chrëschtvakanz!

“It is human nature to look to the past, to the road we have traveled, to what has, so far, defined us. But only by leaving our past behind can we then push onward into an unknown tomorrow, into the dawn of a new future, into the light of a new beginning.”

Voilà, Grommel, mäin am Géigesatz zum realen Schreifdësch schéin opgeraumtenen virtuellen Desktop. (‘t ass iwwregens Stockholm.)
Ech schécken dat dann och alt mol un jiddfereen weider, deen dat hei liest.